Ik heb een oudere zus en een jongere broer. Daarnaast heb ik nog vijf gastzussen en drie gastbroers met wie ik geen contact meer heb. Toen ik in mijn gastland verbleef met onze organisatie was mijn kleine zusje twaalf jaar oud. De communicatie verliep niet zo vlot want ik sprak in het begin nauwelijks Spaans en zij had geen kennis van het Engels, maar op één of andere manier klikte het met haar.
Tegen de tijd dat ik de taal wel min of meer beheerste ging ik wegens omstandigheden bij een ander en daarna nog een ander gastgezin wonen, ik heb mijn eerste gezin nooit meer terug gezien.
Zeven jaar later bestaat er zoiets als Facebook, vooral goed om tijd te verliezen, maar soms ook wel handig om mensen van vroeger op te sporen. Zo typte ik op een dag de naam van mijn eerste gezin in. Kleine zusje is ondertussen negentien en een vrouw. Ze is net terug thuis van haar eigen uitwisseling, van ginder ver naar net niet hier. We begonnen drie weken geleden te communiceren en ik vertel haar dingen die ik toen niet kon vertellen, wegens de taal maar ook wegens de omstandigheden.
Dit noemen ze ‘closure’ denk ik, dat waar ik zonder het te weten al zes jaar naar zocht. Ik ben blij dat ik haar heb gevonden, en ik ben door de familie uitgenodigd op bezoek. Misschien moet ik toch ooit terug gaan en het land herontdekken.
2 Reacties
21/05/2008 at 23:35
Twee Boliviaanse vriendinnen hebben me ook opgespoord via Facebook. Ze waren jonger dan ik maar hebben allebei al man én kind. En dan vragen ze mij: que hiciste de tu vida? Euh? Trabajar lijkt dan zo’n stom antwoord he
Zeker nog ‘ns teruggaan verder, dat helpt de demonen uit het verleden te verdrijven…
22/05/2008 at 09:43
Je moet zeker nog eens teruggaan. En ook nog een tweede keer, want dat is de leukste keer. De eerste keer zit je inderdaad met die ‘closure’, zoals jij het noemt, wat op zich ook best leuk en spannend is. Maar de tweede keer zijn alle vragen zoals “wat is er veranderd?”, “ben ik veranderd?”, “gaan ze mij nog herkennen?” enzovoort uit de weg en kan je gewoon genieten van jouw verre land.
Even iets heel anders, bij gebrek aan comment page op het eerste gezicht, Lops, VERY impressive foto’s op je site