De kick-off miste ik, want op weekend met de organisatie. Tijdens de openingswedstrijd wandelde ik met haar door het bos van het domein waar we verbleven. Het gesprek verliep (tegen alle verwachtingen in) relatief vlot.
Het was een werkweekend: overdag evalueerden we het afgelopen werkjaar, brachten de verschillende werkgroepen verslag uit van de verrichtte arbeid, hadden we het over de toekomst, over waar we naartoe willen met de organisatie en vooral op welke manier. Ik heb gelachen en gevloekt, en dat is meestal teken dat ik content terug kijk op het verloop van het weekend.
En als dan blijkt dat ik op zitaelkeDimi een verzachtende invloed heb, dan kan ik daar enkel blij om zijn.
3 Reacties
08/06/2008 at 22:36
[...] Zaterdagavond werd er nagepraat en gedronken (door mezelf zeer weinig, door de anderen ietsje meer) en zelfs gezongen op inzetten van A en S. Het was een schitterend zicht: vijftien ‘jongeren-tussen-de-26-en-50′ die van Vrolijke Vrienden, van Ome Willem, van Titatovenaar, van Kinderen voor Kinderen en ook van dit zongen bulderden: [...]
09/06/2008 at 10:13
Verzachtend, zoals het beertje in de handdoeken valt
09/06/2008 at 17:43
[...] vier, zes, acht… Ik tel. Bewust en onbewust. Ik wist dat we met 9 begonnen, de volgende dag met 10 en iets later met 11 waren. We zaten even met z’n [...]