Dat ik toch precies niets meer schrijf op die blog van me, kreeg ik onlangs te horen van E. Op een ietwat verwijtende toon zelfs. En dat E me daar op aanspreekt, dat wil al wat zeggen. Want E is geen internet mens. Heeft geen blog, geen twitter-account, weet waarschijnlijk nog niet wat Spotify wil zeggen en gebruikt Facebook vooral om er foto’s van haar zelfgemaakte desserts op te zwieren.
Mijn excuus? Werk, inspiratie, werk, tijd, werk…
Ja, het was hier stil, en ik loop al een week of drie te denken over een onderwerp waarmee ik die stilte zou willen breken. Toen ik daarnet thuiskwam van een lange dag op de set, en snel even m’n Twitter-timeline bijlas, werd ik stil van dit. Krop in de keel. Hiermee wil ik mijn stilte wel breken…
